Personen

Hoofdthema van deze columns gaat over personen.

Saint Anna monastery Oudenbosch is changing

Saint Anna monastery Oudenbosch is changing

Saint Anna monastery Oudenbosch changed

Things can change quickly around you. Sometimes unnoticed, other times you see it coming. I saw this change, but it was surprising. The Sint Anna monastery in Oudenbosch is going to change, and surprisingly fast. The number of sisters has been declining for some years, while growth remained out. Only the nearby cemetery, where the sisters are buried after their demise, knows no crisis. A sad observation, but unfortunately true. With pleasure, I wanted to visit the monastery and photograph from the inside. Not because it is such a beautiful historic or picturesque building, no just to capture the image of the times in 2017. And so it happened. meer…

Fotografie is voor alle leeftijden

Fotografie is voor alle leeftijden

Een mailtje van Piet landde maanden geleden in de mailbox. Een korte introductie van de verzender vergezeld door een korte vraag. Zijn vraag had hij keurig en bescheiden ingepakt, zo blijkt uit de onderstaande tekst:

Ook mijn passie is straatfotografie, ben altijd benieuwd wat andere fotografen vastleggen wat zij maken, en zo kwam ik op uw site terecht. Ik vind de inhoud belangrijk in de foto’s, wat wil je er mee zeggen? Misschien vindt u het heel brutaal van mij, dat ik u vraag of u naar mijn straatfotografie wil kijken, en uw mening hierover geven. Wilt u er niet op reageren dan even goed fotovrienden.

Dergelijke vragen komen met enige regelmaat binnen. Vaak zijn het studenten van de fotovakschool, de fotoacademie of enthousiaste fotografen die zich straatfotografie eigen willen maken die dergelijke verzoeken indienen. Mijn aangeboren behulpzaamheid wordt immer met dergelijke vragen gewekt. Zo ook heeft Piet dit gedaan. Iets in de tekst van hem trok mij aan. Misschien de bescheidenheid. Misschien het compliment dat hij in zijn introductie gaf over mijn straatfoto’s (en uit pure bescheidenheid in de (dus bijna) integrale tekst weggelaten). Hoe dan ook, als iemand de moeite en tijd neemt om mijn website te bekijken, dan neem ik de moeite en tijd om hun foto’s te bekijken. En, hij had de presentatie geplaatst op Youtube en daar was ik gewoonweg nieuwsgierig naar. Gemakshalve had hij natuurlijk de link bijgevoegd. meer…

Fotofrenie, het bestaat

Fotofrenie, het bestaat

Fotofreen (1)

Het is nu toch echt officieel. Ook weer niet echt officieel officieel, maar toch wel bevestigd. Door mijzelf weliswaar, maar toch. Ik ben fotofreen en lijd derhalve aan fotofrenie. Logisch. Natuurlijk – zoals iedere Nederlander – heb ik het direct gegoogled. Niets te vinden. Sterker nog, het woord bestaat niet eens. Heb ik weer. Ben ik er eindelijk achter wat ik heb, bestaat het niet. Dat zou kunnen betekenen dat ik niet heb wat ik heb. Ik ben dus niet fotofreen. Maar toch heb ik het. Gisteren achter gekomen. Omdat er een foto gemaakt moest worden. Nooit gedacht dat fotograferen een methode is om een diagnose te stellen. Nou ja, natuurlijk röntgenfoto’s buiten beschouwing gelaten. Zie het al voor me:
“Mag ik een foto van u maken, alstublieft?”
“Nou, moet dat met zo’n grote camera, meneer de fotograaf?”
“Jazeker, het is een heel speciale camera. Net gekocht in Rusland. Een uitverkoopje. Mag ik nu de foto maken?”
“Vooruit dan maar. Moet ik lachen, voor op de foto?”
“Welnee mevrouwtje, het wordt een röntgenfoto. Kijk maar gewoon naar het vogeltje.”
Afijn, toch is de diagnose fotofrenie gesteld door te fotograferen. Gisteren, dus. En zonder röntgencamera. meer…

Nieuw fotoproject van start

Nieuw fotoproject van start

Bizar, zeg maar

Je moet toch wat… Maar wat? In ieder geval iets wat je zelf leuk vindt. Eigenlijk geldt dat voor het ganse leven, doen wat je leuk vindt. Geeft het meeste plezier en voldoening. Maar in de fotografie geldt het ook, natuurlijk. Kom maar op met een leuk fotoproject. Leuk betekent dat het een lange houdbaarheidsdatum heeft, het project foto’s oplevert die je zelf mooi vindt en dat het aangenaam fotograferen is. Anders gezegd; je moet je ei erin kwijt kunnen kennen. Naaktfotografie – in zwart-wit – mag niet. Nee, niet zomaar een beetje verboden. Maar echt streng verboden door moeder de vrouw. Ze wil het niet, dus gebeurt het niet. Mocht u nu een beeld hebben van een vrouw met papillotten in het haar, half opgerookt peukje in de mondhoek, gebloemd keukenschort voor, chagrijnig uiterlijk en een deegrol dreigend in haar hand… houdt u dan vooral dit beeld vast! Kan nooit kwaad.
Mijn fotoproject over getatoeëerde mensen is bijna afgesloten. Nog enkele mooie mensen fotograferen om het af te ronden. Dan is Kees klaar en kan het worden afgrond. Het nieuwe fotoproject is een open project, gelaagd, tijdloos en met oneindige diversiteit. Ook de naam moet dit allemaal aankunnen. Bedenk maar eens wat… Maar wat? Met een enkeling overleg gehad. Hun hebben geen idee, zeg maar, dus, waarbij het ook nog eens is zoals het is. Absoluut! Bizar, zeg maar. En een passende naam is pas echt een uitdaging. Niet dan, ja toch!? meer…

Bezetting Maagdenhuis 2015

Bezetting Maagdenhuis 2015

Maagdenhuis ontmaagd

Oké, direct maar een flauw grapje… het Maagdenhuis is geen maagd meer en was geen maagd meer. Flauw, maar wel duidelijk en waar. Ook dat. Maar de bezetting door protesterende studenten in februari 2015 is niet de eerste studentenbezetting. De ontmaagding vond plaats – zoals zo vaak genoemd in de media – in mei 1969. Op negen-jarige leeftijd had ik hier destijds geen weet van. Nu wel. Hoe kan het ook anders met een op volle toeren draaiend media landschap. En het toeval wil dat wij – o, o, hoe toevallig – net naar Amsterdam gaan. Een mooie gelegenheid om het studentenprotest aldaar te bezoeken en te fotograferen. Mijn vrouw wil onder andere naar de DWDD Popup tentoonstelling. Tuurlijk schat, prima idee. Het is even een stukje lopen, maar ik ga graag met je mee. Zo, geregeld. Het Maagdenhuis ligt om de hoek van de DWDD Popup. Maagdenhuis… hier wij komen! meer…

Alaaf… en waar is de Gall & Gall?

Alaaf… en waar is de Gall & Gall?

Twee bananen

De vrijdagmiddag voor carnaval is traditioneel een leutige laatste schoolmiddag voor de kids. Verkleed en al wordt een laatste bezoek gebracht aan school, alvorens de carnavalsvakantie los barst. Een normale gang van zaken. In de stad maakt men zich ook op voor het carnaval. Mensen kopen massaal in en winkeliers verkopen massaal uit. In de hoofdstraat steken twee bananen de straat over, nadat ze eerst – natuurlijk – goed hebben uitgekeken. Twee bananen? Oké, laat het carnaval maar beginnen. meer…

Wel of geen straatfotografie?

Wel of geen straatfotografie?

Fotograferen in Antwerpen

Hoe laat, zeg je???? Vertwijfeling, dat is wat ik in haar stem meen te horen. Of ik wel goed bij m’n snik ben. Zondag… zo vroeg? Hoe dan ook, om zondagochtend iets over zevenen gaat de wekker. Zo heb je nog wat aan je vrije dag. Acht uur verzamelen voor een kop koffie. Vervolgens gedrieën naar Antwerpen. De drie Musketiers – zoals Marcel ons noemt – gaan straatfotograferen helemaal in het buitenland. Yes! Het doel is om met één echt goede foto thuis te komen. Meer is er niet te wensen. En het moet een leuke dag worden. Dat ook.
Voorafgaande een dergelijke trip ben ik altijd vol twijfel. Wat wel en wat niet mee te nemen. In ieder geval licht bepakt. Een strikte voorwaarde. Jammer dat de M9 nog niet terug is. In ieder geval de Monochrom mee, met een 35 millimeter lensje. Ook maar de Canon 5DM3 met het baasje mee. Het 50 millimeter objectief maakt het compleet. Zodra ik de camera’s van Marcel en Jacco zie voel ik mij kaal. Zeg maar gerust nakend en klein. De zichtbare keuze van de heren is een 28-300mm en een 70-200mm objectief. Wat een toeters voor op straat. Getooid met onze camera’s en bijpassende objectieven richting Antwerpen. Here we come. meer…

Waterschap Brabantse Delta

Waterschap Brabantse Delta

Open hek waterschap Brabantse Delta

Zwaar hangt de mist boven het land. Op Facebook verschijnen tal van mooie ‘mist- foto’s’. Moet ook maar de camera ter hand nemen. In de ochtend onderweg naar Roosendaal wat foto’s gemaakt. Het is stil en koud. Al het geluid wordt gedempt. Vlak voor Roosendaal staat het hek van de waterzuivering open. Vrachtwagens staan op het binnenterrein geparkeerd. Mijn oog ziet iets dat ik wil fotograferen. Auto langs de kant en ik loop richting het open hek. Netjes blijf ik op de openbare weg staan. Voor het hek. Een foto van de enorme vrachtwagen – die een pluim condens tegen de muur braakt – is mijn doel. Uit het gebouwtje komt een man met een veiligheidshelm op en een overall van het waterschap Brabantse Delta aan. Hij ziet mij. Ik zie hem. Zonder te twijfelen komt hij recht op mij af. Of hij mij kan helpen. Ik bedank hem en zeg dat ik alleen een foto van de vrachtauto wil maken. Een fraai gezicht met al dat condens. Nu komt het moment… je voelt dat aan. Gaat hij mij nu wegsturen? meer…

Ode aan Frits Weeda

Ode aan Frits Weeda

Wie is Frits Weeda

Hoe vaak komt het voor dat fotografen pas erkenning en lof krijgen nadat ze zijn overleden. Best wel vaak, dus. Bij leven beschikken we ook over tal van echt getalenteerde goede fotografen. Wie kent Frits Weeda? Misschien een paar mensen onder de vaderlandse fotografen. Maar Frits is iemand die mijn ziel heeft geraakt met zijn fotografie. Het is iemand waar ik mij mee verbonden voel zonder dat we elkaar ooit hebben ontmoet. Frits Weeda was eventjes fotograaf van 1958 tot 1965 en is sindsdien fotograaf in ruste. Ondanks zijn korte carrière verdient deze aimabele man het om in het zonnetje gezet te worden. Een ode aan een fotograaf om nooit te vergeten: Frits Weeda (1937), ex-fotograaf te Amsterdam. meer…

Ex-fotograaf Hans Aarsman geeft les

Ex-fotograaf Hans Aarsman geeft les

Dag BFN, hello DuPho

Zaterdagavond 13 december 2014 was het zover. De vereniging van Beroepsfotografen Nederland (BFN) had haar slotmanifestatie. De laatste bijeenkomst van de BFN en haar leden. Zij kwamen in Amersfoort bijeen, twee weken voor het opheffen van de vereniging en twee weken voor aanvang van de nieuwe DuPho. DuPho staat voor Dutch Photographers en is de nieuwe gezamenlijke belangenvereniging voor professionele fotografen. Nee, nee en nog eens nee! U gaat zich nu niet, ik zeg nadrukkelijk niet, afvragen waarom een Nederlandse fotografenclub niet een Nederlandse passende naam kan bedenken. Mocht u dat nu wel doen, ondanks het nadrukkelijk verzoek het niet te doen, dan had u kunnen weten dat de gemiddelde Nederlandse vakfotograaf zich in internationale wateren begeeft. Of toch niet? Hello DuPho. meer…