Zojuist met veel interesse de biografie van Martin Bril gelezen (De schelmenjaren van… Door Astrid Theunissen). Een relaas over hoe snel het leven aan ons voorbij kan trekken. Ondanks dat ons leven in een oogwenk voorbij kan gaan, lijkt in de overkoepelende arena der mensheid, over de jaren heen, weinig te veranderen. Essenties blijven in het menselijke ‘meta-bestaan’ ongewijzigd. Slikt men nu een XTC pilletje, vroeger was het een LSD-hijs. En oorlogen kennen we al sinds Kaïn en Abel. Gefrustreerden of jaloersen vonden ergens wel een reden om ten strijde te trekken. Of wat te denken van de meningsverschillen gebaseerd op religie.

De foto van deze column- het graf met de twee handjes – heb ik gemaakt in Roermond op de begraafplaats Nabij de Kapel in ’t Zand. Het is vandaag de dag een overtuigende metafoor voor menselijke geschillen enerzijds en de positieve onverzettelijkheid anderzijds. Daarom is dit bijzonder en wereldwijd bekende grafmonument een officieel Rijksmonument.

De liefde tussen Kolonel der Cavalerie Van Gorkum en jonkvrouw Van Aefferden stond aan de basis van dit gemengde huwelijk. Hij was protestants, terwijl zij van katholieke afkomst was. Alsof in het hedendaagse een Moslima met een Jood trouwt. Tijdens het leven bepaalden de echtelieden echter zelf wat wel en niet te doen. Maar na hun overlijden zou dat anders zijn. Het geloof stond niet toe dat de echtelieden naast elkaar een rustplaats zouden vinden. Een religie is strikt en biedt geen uitsluitsel.
Helaas.
De oplossing wordt geboden door menselijke vastberaden- en vindingrijkheid. Gelukkig. In plaats van naast elkaar, werden de geliefden tegenover elkaar begraven. De aanwezige muur scheidt het katholieke gedeelte met het protestantse van de begraafplaats. Echter, de muur kent een begrenzing, maar liefde niet. Twee monumenten reiken over de muur elkaar de hand als een metafoor voor de menselijke inventiviteit.

Hoezee, voor de mensheid. Geschillen blijven bestaan, evenals oplossingen. Jammer dat de hedendaagse hijgerigheid van de media zo’n invloed heeft op wat mensen tegenwoordig doen en denken. Mensen willen vandaag de dag ‘gehoord’ worden, wat staat voor het doordrammen van hun zin. In plaats van gehoord te willen worden, is het denken in oplossingen een beter alternatief. Met dank aan de Kolonel en zijn geliefde Jonkvrouw.

Mensen moeten zoeken naar oplossingen in plaats van een podium om gehoord te worden. Accepteer verschillen en elkaar, anders gaat de moderne mens ten onder aan onze zucht naar erkenning en vrijheid van meningsuiting.