Vakantie Griekenland

Graag verblijven wij tijdens onze vakantie in Griekenland. En dan met name de Griekse eilanden. Kreta en Kos zijn favoriet. Terwijl Europa en het IMF in spanning wachten of de Grieken wel hun schuld gedeeltelijk zullen inlossen, zitten wij hier. Griekse ondernemers schelden op hun regering. Slapjanussen en criminelen zijn het. De Grieken zelf willen niet uit Europa of zelfs maar gedonder met anderen. Men wil gewoon leven zoals te doen gebruikelijk de afgelopen vele decennia. De vraag kwam op of dat leven zo verkeerd was. Misschien zijn de Grieken, zeker hier op Kos, wel slimmer dan wij allen bij elkaar. Niet alleen bezien vanuit het joie de vivre gevoel maar ook vanuit economisch perspectief.

Fotowinkels

Normaliter hebben mensen het rustig als zij op vakantie zijn. Drinken regelmatig een goed glas wijn, laten zich heerlijke eten opdissen en keuvelen over ditjes en datjes. Benodigdheden om de spreekwoordelijke batterij weer op te laden. Ook wij proberen dat zo te doen. Proberen. We eten bij onze streng geselecteerde lokale restaurantjes, ook drinken we koffie bij de op dezelfde wijze geselecteerde uitbaters. Nieuw en toch vertrouwd. In het centrum van Kos onder drie enorme bomen drinken wij gewoontegetrouw onze koffie of gebruiken wij de lunch. Het was daar waar dé vraag geponeerd werd. Of ik mijn promotieonderzoek nog zou kunnen wijzigen. Iets in de trant van de mate van invloed van marketing op de economie. Joehoe, ik ben op vakantie hoor! Pas na de zomer ga ik mijn promotie een boost geven. ‘Even’ afronden. Hetgeen betekent dat de onderzoeksvraag in cement gegoten is. De vraag is wel de aanzet om eens naar de lokale economie te kijken.
Hier in Kos zijn drie fotowinkels. Dergelijke winkels ken ik nog van vroeger bij ons op het Smaragdplein in Utrecht. Een vakfotograaf met een winkel annex fotostudio. Je kon daar een camera kopen (inclusief goed advies), bijbehorende accessoires, filmrolletjes, foto’s laten ontwikkelen en afdrukken en natuurlijk pasfoto’s laten maken. Hij had zelfs fotolijstjes. ‘Onze’ fotograaf had een kunsthand. Als kind dacht ik dat het een houten hand was met daarover heen een bruin lederen handschoen. Hij kon werkelijk alles met die houten hand. Rolletje eruit en nieuw erin voordat je met je ogen kon knipperen. Hier in Kos zijn de fotowinkels meer afgestemd op hun doelgroep. Eén winkel verkoopt camera’s en allerhande handige en onhandige gadgets, de ander maakt – voornamelijk voor toeristen – fotografische kunstwerken op canvas terwijl de derde zich profileert als huwelijksfotograaf. Een lokale – als een passende puzzel – kleine economie met een duidelijke afstemming op de beoogde doelgroep. Onderwijl beconcurreren de Nederlandse fotografen zich kapot, voornamelijk op prijs.

Kleine economie versus schaalvergroting

Het focus richt zich op de vissershaven. Kleine kleurige – vaak oude – vissersbootjes. Vol rommel, emmers en netten. Ze liggen wat slordig naast elkaar te dobberen in de zon. Na het aan wal brengen van de gevangen vis, brengt vaak de vrouw deze aan de man. Natuurlijk nadat de vis eerst is gekaakt. De man gaat vervolgens de boot weer in orde maken en de netten boeten. Klanten kopen de verse vis tegen de geldende dagprijs. Geen enkele sjoege hoe deze wordt bepaald. Er is voldoende, maar geen overdaad. Aan het begin van de middag is de waar vaak op. ’s Avonds varen de vissers uit om hun bescheiden netten te water te laten. ’s Ochtends vroeg worden de netten gevuld binnengehaald. Iedere dag een herhalend ritueel. Hier zijn geen mega grote vistrawlers die de zee leeg vissen. Hier zijn geen grote visafslagen die massaal de vis verkopen. Hier is gewoonweg geen massaliteit. Ook niet op de lokale versmarkt, even verderop. Daar wordt verse groente en fruit verhandeld. Iedere dag vers en in bescheiden hoeveelheden. Men durft nog nee te verkopen. Op is op en morgen is er weer. Een dergelijke economie blijft nog honderden jaren in stand. Saai? Misschien, maar wel duurzaam. In de rest van Europa en de wereld voltrekken zich fusies van bedrijven, ziekenhuizen, woningcorporaties, scholen en weet niet wat voor instanties nog meer. Het adagium blijft kunstmatig in stand gehouden dat groter beter is. Nog steeds heeft men niet door dat groter alleen beter is voor de topmanagers. Zij kunnen zich namelijk meer salaris, een Maserati (of een gelijkwaardig vehikel al dan niet met chauffeur) en exorbitante bonussen toebedelen. Vaak ten koste van reguliere werknemers die zich geconfronteerd zien met saneringen in plaats van bonussen. En de kwaliteit bij dergelijke schaalvergrotingen? Ach, je kan niet alles hebben. Everything comes with a price.

Marketing voor fotografen

Zoals ik het hier zie, zijn de Grieken zo gek nog niet. Er wordt dagelijks behoorlijk hard gewerkt. Op een of andere manier ligt de haven niet overvol met Griekse vissers. Onzichtbaar houdt het stand qua kwantiteit en kwaliteit. Hoe komt het dan toch dat er – in een overvolle Nederlandse markt – steeds meer fotografen bijkomen? De spoeling is al dun en wordt met de maand steeds dunner. Daarbij vraag ik mij af of fotografen ondernemers zijn. Beschikken fotografen over voldoende kennis van het ondernemerschap en over marketing? Zou zeker moeten in de (prijs)competitieve arena der fotografen. Na het afronden van mijn Master of Marketing aan de Tias/Universiteit van Tilburg heb ik de basisregels van marketing gekoppeld aan de fotografenmarkt. Als u interesse heeft kunt u het downloaden. Kost u niets, alleen wat tijd om te lezen en iets meer tijd om in uw praktijk toe te passen. Succes en natuurlijk veel leesplezier.

Octopus

Ondertussen zie ik in de haven een visser een octopus hard op de grond gooien. Herhaaldelijk. Daarna pakt hij een plank en slaat de octopus uit alle kracht en macht. De octopus is al dood, dus dat kan het niet zijn. Lachend vertelt de visser dat de octopus malser wordt om te eten. En (hij kijkt mysterieus)… het lokt ‘ze’ deze kant op. Hij liet in het midden wie ‘ze’ zijn.

“Als u interesse heeft kunt u het pdf document Marketing voor Fotografen hier downloaden (10+ Mb). Kost u niets, alleen wat tijd om te lezen en iets meer tijd om in uw praktijk toe te passen. Succes en natuurlijk veel leesplezier.”

Visser maakt octopus malser