Misschien een raar onderwerp. Toch was het vanochtend een gespreksonderwerp tijdens het ontbijt. De centrale vraag was of het wel zou mogen. Zou de PvdD – Partij voor de Dieren – het wel goedvinden. Het moet toch niet gekker worden. Zou deze partij ons leven gaan beheersen? Nee, hoor. Nu niet en nooit niet. Gewoon omdat ik ze niet kan uitstaan. Ook onder groeperingen als Wakker Dier heb ik geen vrienden. Ik mot ze niet. Niet om waar ze voor staan. Wel om wat ze doen. Namelijk sterk appelleren aan de medemenselijkheid van een dier. Kan ik niet tegen. Misschien even een toelichting.

Vogelpindakaas

Als het echt koud wordt dan is het tijd voor het bemesten van de vogels. We hangen dan netjes netjes op met nootjes, zaadjes en bolletjes met vet en zaadjes. Vinden ze lekker. En het is zo’n vrolijk gezicht als de vogels in de tuin komen eten. De vogels zijn dan letterlijk graag geziene gasten. Gisteren voor het eerst vogelpindakaas beschikbaar gemaakt. Naast het reguliere assortiment natuurlijk. Ophangschroefje erin, speciaal voor dit doeleinde gekocht huisje opgehangen en het potje vogelpindakaas erin. Natuurlijk zonder dop. Smullen maar, zou ik zeggen. Maar nu komt het dilemma, want mag dit wel allemaal van de PvdD?

Obese vogels

Het is echt geen vreemde vraag, mocht u dat denken. Weet u of het vet en al die zaden en pinda’s wel goed zijn voor de vogels. En daarbij… teveel pindakaas is niet goed voor de mens. Word je dik van. Obesitas. Echt, ik wil niet schuldig bevonden worden aan het verschijnsel van obese vogels. Dit komt ook omdat vogels zo vaak ergens zitten. Daardoor lijkt het alsof ze minder vlieguren maken. Word je lui van. Als je dan teveel vet eet dan word je obese. Moeten de musjes en Roodborstjes eerst een ferme aanloop nemen alvorens ze de lucht in gaan. Of ze kunnen geen voer meer van de grond pikken want het hangbuikje zit in de weg. Geen gezicht.

Vermenselijking van dieren

Hopelijk mag ik ervan uitgaan dat u het vorige serieus neemt. Toch? In ieder geval is duidelijk gemaakt dat mijn dierenhart op de juiste plaats zit. Dat daar geen misverstand over bestaat. Maar PvdD en Wakker Dier vinden nimmer toegang tot mijn hart. De wijze waarop zij zich hard maken voor dieren – wat overigens wel goed is – is stuitend. Zij vermenselijken dieren. Niet doen. Mensen zijn mensen en dieren zijn dieren. Voor mijn part worden mensen ook tot dieren gerekend. Geen punt. Maar niet vice versa. Dieren zijn geen mensen. Luistert u bijvoorbeeld maar eens naar de radiospotjes van Wakker Dier. Zo in de trend van:
“Ach, kijk ze eens lekker huppelen met hun krulstaartjes. Ze zijn zo blij en opgetogen. Met een glimlach nemen ze een duik in de modder en kijken elkaar dankbaar aan. Maar ahhhhh, er zijn ook krulstaartjes zonder modder-jacuzzi. Staan ze ook nog eens dicht bij elkaar. U wilt toch ook niet dicht op elkaar zitten als sardientjes in een blik? Deze krulstaartjes ook niet. Red hen!”

Week werkt

Dieren worden vermenselijkt en verpersoonlijkt. Met als enig doel om u week te maken. Weke mensen geven meer. Week werkt. Een politicus aait niet voor niets een klein kindje over het krullenkopje. Echt niet omdat het zo’n kindervrind is. Ze maken u en mij week. Althans, dat wordt geprobeerd. Bij mij werkt het niet. Nou ja, het werkt wel… averechts. Afijn, zit ik nog wel met een dilemma. Mag vogelpindakaas wel of niet? That’s the question. In 2015 probeer ik hier een antwoord op te vinden.

Prettige jaarwisseling en alle goeds voor 2015! Als u het fleurig en kleurig blijft inzien, dan blijf ik zwart-wit fotograferen. Maar voor deze column even niet. Daar is het Roodborstje in onze tuin te mooi voor.