Krochten (urbex fotografie)

Krochten (urbex fotografie)

Urban exploration

Of ik mee wilde met de Brabantse Wal, één van de twee fotoclubs uit Steenbergen. Op de agenda stond urbex fotografie. Urbex staat voor urban exploration, of te wel het verkennen – en fotograferen – van mensgemaakte infrastructuur. Vaak worden dan oude verlaten en vervallen gebouwen op de gevoelige plaat vastgelegd. In Nederland en België zijn tal van inspirerende en fotogenieke urbex locaties. Maar de leden van de Brabantse Wal zouden binnen de regio blijven. Persoonlijk houd ik niet zo van het fotograferen van zaken waar geen mensen op staan. Ben meer een mensenfotograaf. Maar dit idee trok mij wel en ik was zeer benieuwd naar de locatie van dit lokale urbex gebouw. Niet onbelangrijk te vermelden is dat de eigenaar van het desbetreffende gebouw zijn toestemming, om te mogen fotograferen, had verleend. Dus niets stiekem of illegaals, maar netjes volgens de regels. meer…

Symbolische zonnebloem

Symbolische zonnebloem

Welke zonnebloem?

Zonnebloem? Ah, de slimme ietwat verstrooide professor uit de boeken van Kuifje. Niet? Dan de organisatie die mensen met een beperking helpt. Hmm, ook niet? Vincent van Gogh dan! Dit jaar is het 125 jaar geleden dat hij, één van Neerlands meest getalenteerde kunstschilders, is overleden. Vincent heeft de zonnebloem een prachtig erepodium gegeven. Gemaakt tot een fleurig en kleurig symbool van de zomer. meer…

Andere tijden fotografie

Andere tijden fotografie

Herman versus William

Het is gelukt. Nooit ben ik erop uit geweest om een – letterlijk – spraakmakende foto te maken. Nu lijk ik er behoorlijk in de buurt te zijn gekomen. En eigenlijk onbedoeld. Tijdens de kermis liep ik tegen een leuk fotomoment aan. Moest alleen even de medewerking krijgen van de twee hoofdrolspelers. Dat bleek geen probleem. Vriendelijk uitleggen en vragen en de William Klein medewerking was geregeld. Nee, natuurlijk had ik geen iconische foto voor ogen zoals fotograaf William Klein in 1955 in New York maakte. Wilde alleen even kijken of het mogelijk zou zijn om – middels instructie en aanmoediging – een soortgelijke foto te maken. Waar het William Klein gelukt is een iconische foto te maken, is het mij gelukt een discussie op Facebook te ontlokken, onbedoeld. Tijd voor het verhaal. meer…

Hooggeëerd publiek…

Hooggeëerd publiek…

Circus in de stad

Jawel, ze bestaan nog steeds… circussen. Of is het circa? Nee, natuurlijk niet. De als zodanig kenbare circustenten staan ergens op een centraal terrein in de stad. Niet meer met de alom bekende Dikke Deur als altijd beter wetende oppermanager, ook geen Pipo de Clown en zijn Mammaloe of Klukkluk. En geen Snuf en Snuitje. Wel de typische circuswagen. Maar zonder paard of ezeltje ervoor. Het doet nu dienst als eyecatcher en kassa. De circustent wordt deels omringt door woonwagens. Ideaal voor de mobiliteit van de reizende circusklanten. Het is alweer enige maanden geleden dat ik voor het laatst aanwezig was bij een circusvoorstelling. Nou ja, eigenlijk kan ik het mij niet herinneren wanneer ik ben geweest. Lang geleden dus. Maar nu, nu word ik verwacht na aankondiging. Uitgerust met twee camera’s vervoeg ik mij bij de directeur. Een hartelijk welkom valt mij ten deel. Het hele terrein is vrij toegankelijk voor me, maar niet de piste tijdens de show. Klinkt logisch. Toch? meer…

Marketing voor Fotografen (gratis download)

Marketing voor Fotografen (gratis download)

Vakantie Griekenland

Graag verblijven wij tijdens onze vakantie in Griekenland. En dan met name de Griekse eilanden. Kreta en Kos zijn favoriet. Terwijl Europa en het IMF in spanning wachten of de Grieken wel hun schuld gedeeltelijk zullen inlossen, zitten wij hier. Griekse ondernemers schelden op hun regering. Slapjanussen en criminelen zijn het. De Grieken zelf willen niet uit Europa of zelfs maar gedonder met anderen. Men wil gewoon leven zoals te doen gebruikelijk de afgelopen vele decennia. De vraag kwam op of dat leven zo verkeerd was. Misschien zijn de Grieken, zeker hier op Kos, wel slimmer dan wij allen bij elkaar. Niet alleen bezien vanuit het joie de vivre gevoel maar ook vanuit economisch perspectief. meer…

You delete the photo!

You delete the photo!

Druk druk druk

De afgelopen periode is het druk geweest. Plezierig druk welteverstaan. Veel gefotografeerd. Dat ook. Leica enthousiastelingen hebben elkaar ontmoet in Londen. Per maand wordt deze groep groter. Waren we eerst met ruim tien fotografen, nu waren het er meer dan dertig uit heel Europa. Terug in Nederland is mij gevraagd om een reportage te maken van de NK Ultraloop 2015. Kortom, genoeg te doen en te fotograferen. Het begint in Londen. Nou ja, eigenlijk op Rotterdam The Hague Airport. Net zittende in de Fokker 50 durfde de piloot niet het luchtruim te kiezen. Er zou een bui over komen. Als een sardientje in een te klein blikje hebben we van de kletterende regen en het donderende onweer kunnen genieten. Ruim een half uur maar liefst. Lekker begin. meer…

Koningsdag 2015 (goed begin om te straatfotograferen)

Koningsdag 2015 (goed begin om te straatfotograferen)

Effe wennen

Bijna zolang ik leef is eenmaal per jaar Koninginnedag gevierd. Nu niet meer. Willem is een man en viert zijn verjaardag middels Koningsdag. Andere naam. Andere koning. Andere datum. Andere invulling. Weg met het oude, omhels het nieuwe. Het moet anders. Het is even wennen. Velen wennen met mij. Vaak wordt nog abusievelijk 27 april Koninginnedag genoemd. Moet kunnen. Kwestie van geleidelijke overgang en gewenning. Wacht even, hoezo een andere invulling? Het traditionele Soestdijkse defilé is pas kortgeleden vaarwel gezegd. Moeten we nu wederom veranderen? Afijn, mijn sores niet. Geen tijd voor. De krant belt. Een reportage van Koningsdag maken. Niet alleen de stad, maar s.v.p. alle woonkernen a.u.b. En omdat het de moderne snelle tijd is, worden de foto’s overdag direct en ook stante pede online gezet. Leuk voor de thuisblijvers. Belooft een drukke foto-dag te worden. Een schema biedt soelaas en houvast. Denk ik. meer…

Fotofrenie, het bestaat

Fotofrenie, het bestaat

Fotofreen (1)

Het is nu toch echt officieel. Ook weer niet echt officieel officieel, maar toch wel bevestigd. Door mijzelf weliswaar, maar toch. Ik ben fotofreen en lijd derhalve aan fotofrenie. Logisch. Natuurlijk – zoals iedere Nederlander – heb ik het direct gegoogled. Niets te vinden. Sterker nog, het woord bestaat niet eens. Heb ik weer. Ben ik er eindelijk achter wat ik heb, bestaat het niet. Dat zou kunnen betekenen dat ik niet heb wat ik heb. Ik ben dus niet fotofreen. Maar toch heb ik het. Gisteren achter gekomen. Omdat er een foto gemaakt moest worden. Nooit gedacht dat fotograferen een methode is om een diagnose te stellen. Nou ja, natuurlijk röntgenfoto’s buiten beschouwing gelaten. Zie het al voor me:
“Mag ik een foto van u maken, alstublieft?”
“Nou, moet dat met zo’n grote camera, meneer de fotograaf?”
“Jazeker, het is een heel speciale camera. Net gekocht in Rusland. Een uitverkoopje. Mag ik nu de foto maken?”
“Vooruit dan maar. Moet ik lachen, voor op de foto?”
“Welnee mevrouwtje, het wordt een röntgenfoto. Kijk maar gewoon naar het vogeltje.”
Afijn, toch is de diagnose fotofrenie gesteld door te fotograferen. Gisteren, dus. En zonder röntgencamera. meer…

Fotograferen in Rotterdam dan

Fotograferen in Rotterdam dan

Hardlopende marathonlopers

De afspraak om in Rotterdam te gaan fotograferen was vele weken geleden gemaakt. Gewoon even via de mail een datum prikken. Niets bijzonders. Jacco, Marcel en ik gaan een dagje Rotterdam fotograferen. J en M houden van gebouwenfotografie en ikke doe vol gaarne straatfoto’s maken met mensen in de hoofdrol. En zoals ze elders plegen te zeggen… Rotterdam heeft het. Daags voor de dag begin ik met het nalopen van de camera’s en het opladen van de batterijen. Ook begint het nadenken, inherent aan de voorbereiding, over welke camera en objectief met het baasje mee mogen. De woensdag ervoor moest een afspraak in Rotterdam nagekomen worden. Daar zag ik billboards langs de weg met de aankondiging van de Rotterdam marathon 2015. Geinig. Zal wel weer knetterdruk worden in de stad. Moet je er niet wezen, dan. Een kilometer later, bij het tweede billboard, valt het oog op de datum. Hmmmm, 12 april, dat is snel. Maar wanneer precies? Geen idee. Pas bij het derde billboard gaat de flitslamp branden. Holie-me-tolie. Als wij gaan fotograferen, wordt ook de marathon gelopen. Jacco reageert optimistisch en oppert dat er dan in ieder geval mensen genoeg zijn om te fotograferen. Daarna proest hij het uit. Mars wil met de trein. Geen ge-emmer met parkeren en vanaf het centraal station is het gelijk gebouwen fotograferen. Ook een voordeel. Ja toch! Niet dan? En zo gebeurt het dat wij gedrieën naar de hardlopende marathonlopers in Rotterdam gaan. Bepakt en bezakt.

TGV Rotterdam Centraal (2015)

(klik voor vergroting)

meer…

Nieuw fotoproject van start

Nieuw fotoproject van start

Bizar, zeg maar

Je moet toch wat… Maar wat? In ieder geval iets wat je zelf leuk vindt. Eigenlijk geldt dat voor het ganse leven, doen wat je leuk vindt. Geeft het meeste plezier en voldoening. Maar in de fotografie geldt het ook, natuurlijk. Kom maar op met een leuk fotoproject. Leuk betekent dat het een lange houdbaarheidsdatum heeft, het project foto’s oplevert die je zelf mooi vindt en dat het aangenaam fotograferen is. Anders gezegd; je moet je ei erin kwijt kunnen kennen. Naaktfotografie – in zwart-wit – mag niet. Nee, niet zomaar een beetje verboden. Maar echt streng verboden door moeder de vrouw. Ze wil het niet, dus gebeurt het niet. Mocht u nu een beeld hebben van een vrouw met papillotten in het haar, half opgerookt peukje in de mondhoek, gebloemd keukenschort voor, chagrijnig uiterlijk en een deegrol dreigend in haar hand… houdt u dan vooral dit beeld vast! Kan nooit kwaad.
Mijn fotoproject over getatoeëerde mensen is bijna afgesloten. Nog enkele mooie mensen fotograferen om het af te ronden. Dan is Kees klaar en kan het worden afgrond. Het nieuwe fotoproject is een open project, gelaagd, tijdloos en met oneindige diversiteit. Ook de naam moet dit allemaal aankunnen. Bedenk maar eens wat… Maar wat? Met een enkeling overleg gehad. Hun hebben geen idee, zeg maar, dus, waarbij het ook nog eens is zoals het is. Absoluut! Bizar, zeg maar. En een passende naam is pas echt een uitdaging. Niet dan, ja toch!? meer…